DAGKLAP 11 | Dit was TAZ#2026
De laatste dag van TAZ is volop bezig, maar toch blikken we al even terug. Want het was een overweldigende editie. Eén vol premières, danspasjes en applaus, maar ook met 1872 boodschappen in een fles, meer dan 100.000 bezoekers, 487 spitsvondig beschreven bierviltjes, ruim 40 prachtige locaties in Oostende en 58 indrukwekkende salto’s, heel wat dieren zoals papegaaien, vogels, paarden, vossen, vogels, vlinders en een beer, 87 wandelkilometers in de benen, 1500 heen-en-weer busritten, een onvergetelijke WonderWaai, ontelbare verwijzingen naar Griekse mythologie en vaderschap, slechts een paar pilletjes tegen zeeziekte en meer dan 500 glimlachende medewerkers. Bloemen, complimenten en een staande ovatie. We zien jullie graag! Ook maakten we bijna geen enkele woordmop met TAZ, taz toch niet te geloven? Ben je nog steeds aan het lezen? Hup, beleef die laatste dag in ‘t echt. Of kom volgend jaar terug naar onze feestelijke 30e editie van 28 juli t.e.m. 7 augustus 2027. Tot dan!
We doken in de vele lagen en golven van de zee. Wat niet zichtbaar leek, werd zichtbaar gemaakt. TAZ samenvatten is onmogelijk, maar wat deze editie het best verwoordt, is het gedicht van Musab Miakhyl dat hij deze ochtend voordroeg tijdens de laatste VUURKAMER.
The unfolding maps of scars
The Kabul dust still clings, a ghost upon my skin
Though stones of seven nations have been walked upon since then
The border was a whisper, a tearing of the thread
I left my mother’s garden, carried hope instead
We walked until our sandals surrendered to the trail,
Past peaks that mocked our hunger, deaf to every wail
A river slick with night, a current cold as fear,
We paid the smuggler’s coin, praying europe was near
Then diesel-stain and salt, the rocking, wretched boat,
A canvas scrap of sky above a strangled throat
Packed tight as fallen timber, beneath a sheet of spray,
I saw the moon weep silver, wishing for the day
The sick-sweet smell of panic, the engine’s drumming sound,
Knowing if it faltered, no rescue could be found
We tumbled onto gravel, wet, shivering, and bruised,
And found the cars of shadows, by shadowed men abused
In darkness, pressed beneath a floorboard smelling foul,
Each sudden swerve a hammer, each silence an owl’s call
We learned to love the stillness, the moment we could breathe,
Before the world remembered it had tortures to bequeath
A night spent in a graveyard, beneath a tilted stone,
A damp, discarded garment that I called my own
The empty, frozen shell of a warehouse by the track,
The rain an endless sorrow pressing on my back
The cold became a person, a presence in my bones
Sharing bread with strangers, picking through the stones
I saw the fire fade in a young man’s heavy eyes,
He could not rise that morning, beneath the chilling skies
I watched them walk away—my group, my fractured shield
And knew the bitter lesson: on this road, all wounds are sealed
But somewhere in the distance, a lighthouse beam cuts through,
A stubborn, tiny flicker, saying, You must still pursue
The hands of those who helped me, a hidden bowl of rice,
The silent vow I made, to pay the dreadful price
I bear the world’s true measure, the torture it can mete,
Each muscle memory screaming from blistered, frozen feet
But when I close my eyes now, I don’t see war’s dark reign,
I see a single flower growing through the rain
I arrived a ghost, a number, a body barely whole,
But I arrived with nothing but my fiercely burning soul
GOLFBREKER SARAH YU BLIKT TERUG
"Soms kan je iets bedenken in je hoofd. Iets waarvan je denkt dat het mooi zou kunnen worden. Wanneer je dan de kans krijgt om dit idee vorm te geven in de wereld buiten je hoofd en je daarbij ook nog eens verrast wordt op een manier die je nooit had kunnen bedenken, dan mag een mens van geluk spreken. Dit overkwam me tijdens de bootconcerten. Ik heb gevoeld hoe de kracht van 海 (de zee/ons moederwater) mij muziek op een heel andere manier heeft doen ervaren. De deiningen van de golven, de ontkoppeling van het vaste land, het wiegende ritme van de zee, de wind, de schommelende blauwe horizonlijn, de meeuwen en de kwallen. Dit alles zorgde ervoor dat de muzikanten andere zintuigen moesten aanspreken en dat ze contact moesten maken met die uitdagende omgeving. Ze hebben hun spel op taoïstische wijze laten meevaren op de golven van de zee en met de wind mee… de versmelting tussen natuur en cultuur, tussen controle houden en loslaten. Een ervaring die ik nooit zal vergeten en zal meeneem in mijn graf. Graag wil ik ook benadrukken dat dit alles niet mogelijk was geweest zonder de fantastische inzet van het TAZ-team en de kapitein van Captain Blue. Ik ben een dankbare Golfbreker."
Gisteren was Sarah te gast op Radio 1 en bracht ze een Chinees gedicht voor de zee. Beluister het hier.
KRIJG JE NIET GENOEG VAN TAZ? BEKIJK DE COMPILATIE VAN 'DE BEER OP HET STRAND' VIA VRT 1
Wie zondag schrik heeft van het zwarte gat kan gewoon nóg eens genieten van TAZ op VRT 1. Een heerlijke compilatie van de Radio 1-uitzending van 'De beer op het strand' is te bekijken zondag om 12u op VRT 1. Bent Van Looy keek vanop Theater Aan Zee naar het wereldtoneel. Hier vind je de link.
EEN SLOTFEEST DAT JE OMVER BLAAST
Weet je niet wat gedaan nu TAZ#2026 er bijna op zit? Wij wel! TAZYouth nodigt iedereen uit om er nog een laatste maal een lap op te geven tijdens het swingende slotfeest van Theater Aan Zee. Stel die post-TAZ-depressie nog even uit, dans de laatste energie uit je lijf en duik samen met ons de nacht in. Muziek wordt voorzien door Kelly Verpepsi, Mollyloved#you, Rostgoed, Hannah Stamina en Paula Roïd. Vanavond om 23u in De Kleine Post!
VEEL LIEFDE EN DANK, MEDEWERKERS!
Wat een editie! En dat was alleen maar mogelijk met de on-ge-loof-lijke steun en inzet van al die fantastische medewerkers! Woorden schieten tekort, daarom een fenomenaal applaus en eeuwige appreciatie. Veel liefde en dank. Tot volgend jaar!
MESSAGE UNDER A BOTTLE
Een woord, een manifest, een herinnering? Of heb je een vraag voor een oude vriend, je oma, iemand die je nog niet hebt ontmoet? Of heb je een droom voor de wereld? Een urgente oproep? Jullie schreven massaal op TAZ-bierviltjes, bedankt voor alle lieve boodschappen en kwinkslagen. Wij hebben ervan genoten.
De laatste vangst van de dag: Na al dat zingen in de Langestraat kan dat deugd doen, santhee!
RECHT DOOR ZEE: MENSENRECHTEN ZIJN NIET ONDERHANDELBAAR
In een tijd waarin mensenrechten steeds meer onder druk komen te staan, kregen ze juist een podium op TAZ#2026. Binnen, buiten en tussen de lijnen van de programmatie was het thema dan ook prominent aanwezig, met voorstellingen als Dignity, Wavelength, VUURKAMER(s)... Vaste lezers van de dagklap weten dat dit ook een rubriek was tijdens het festival. Dagelijks hebben we één mensenrecht op creatieve wijze uitgelicht. Wil de stukjes opnieuw lezen? Ga dan naar de dagklappen!
DAGKLAP 2: Art. 2 - Recht op leven met Arita Baaijens
DAGKLAP 3: Art. 11 - Vrijheid van vereniging en vergadering met Renée Leerman
DAGKLAP 4: Art. 3 - Verbod op foltering met Simon Baert
DAGKLAP 5: Art. 14 - Verbod op discriminatie met Louise Bergez
DAGKLAP 6: Recht op rust
DAGKLAP 7: Art. 10 - Recht op vrije meningsuiting met Egon Schoelynck
DAGKLAP 8: Art. 5 - Recht op vrijheid met Estelle Demaré
DAGKLAP 9: Art. 8 - Recht op eerbiediging van privé-, familie en gezinsleven met Sieber Marly
DAGKLAP 10: Art. 6 - Recht op een eerlijk proces met Tim Moreels
In het kader van CRCL8, een initiatief van advocaat Walter Van Steenbrugge in samenwerking met TAZ, schreef de Golfbreker ook het boekje CIRCLE voor jongeren, met mensenrechten als centraal thema. Estelle Demaré van TAZYouth maakte de illustraties en het is ook na het festival nog te koop!
BEELDSCHOON
