(J)ongezien


Door Emmo Devliegher, Lisa Mari & Gust Dhossche & TAZYouth
Op 1 en 2 augustus om 19:30 presenteert TAZYouth opnieuw (J)ongezien: een avond vol korte performances van makers die nog volop in hun artistieke traject zitten. Dit jaar staat de J niet alleen voor jong, maar vooral voor jong in het maakproces. Verwacht een gevarieerd programma met theater, performance, muziek en hybride vormen, waarin nieuw werk en frisse stemmen centraal staan.
Elke voorstelling duurt maximaal 20 minuten, waardoor je op één avond verschillende makers en artistieke werelden kunt ontdekken.
PROGRAMMA
1 augustus – 19.30 uur
1. Kirill Zemtsov – Odessee
Een reiziger gaat naar zijn thuisstad via de uitgestrekte zee, hij raakt plots in de ban van een immense kracht.
2. Olivier Debaere, Arvid Warlop & Miel Verstegen – Wachten op Helena
De gedeelde liefde voor Helena brengt u van Troje naar het heden, van fictie naar frictie, van hopeloze toewijding naar bindingsangst.
3. Aldo Rommens – Hier beneden, boven op den top
Sisyphus - het bekend mythisch figuur - heeft wat klachten over de Goden en hun gedoe, sta hem toe zijn parlé te verkondigen in een derde van een uur.
4. Gunter De Beuckelaer – Against the Boundary of the Self
Bestaat er een lichamelijke vorm van zijn die voorafgaat aan hoe anderen ons zien en definiëren?
2 augustus – 19.30 uur
1. Merlijn Willems & Benny Elders – Toros Y Torero
Een voorstelling over mannelijkheid, rouw en Pablo Picasso als kapstok.
2. Kobe Demets – P(L)otcast
Een podcast zonder podcast, over een wereld die steeds meer klinkt en steeds minder zegt.
3. Andreas Crommelinck & Ben Herlaar – If You Can Dream It You Can Do It
Een beeldende en fysieke performance die vertrekt vanuit een gevoel dat we herkennen bij onszelf, in onze leefwereld en in de samenleving. Dat gevoel noemen we de DRUKHYPERNERVEUSZEMASSAHYSTERIE.
4. Una Collard, Lara Callebert, Aiko Benaoussie & Thor Vermeulen – Perditus
Waartoe is een mens bereid om ergens bij te horen? Hoe ver ga je om iets te krijgen – erkenning, succes, een rol. Wat als je jezelf daarin langzaam verliest, tot je je eigen persoonlijkheid opgeeft.



