I LOVE ME(N)
Het is niet gemakkelijk om vandaag van mannen te houden. Nog moeilijker is het om dat hardop toe te geven. Maar Dorelia doet het, in de voorstelling I LOVE ME(N). Samen met het publiek gaat ze op zoek naar radicale authenticiteit. Ze is brutaal, nieuwsgierig en ja, ook sexy. Dat laatste is niet het belangrijkst, maar wel waar. Want Dorelia liegt niet.
Verwacht een voorstelling die tot de kern wil komen van haar liefde voor de Man — niet één man, maar het archetype van. Ze zingt, danst, vertelt en bevraagt wat het betekent om naar de liefde van een man te verlangen. En waarom ze juist die liefde zo nodig heeft.
‘Men wordt niet als vrouw geboren, men wordt tot vrouw gemaakt’, schreef Simone de Beauvoir in 1949. Wat betekent het om een vrouw te zijn, een vrouw te spelen, en waar vervaagt de grens tussen die twee.
Dorelia laat zich inspireren door grote denkers zoals: De Beauvoir, Butler en Beyoncé om dichter bij de kern te komen. Ze keert terug naar haar verleden en neemt het publiek mee, man voor man, stap voor stap, langs de verhalen die haar hebben gevormd tot wie ze speelt… euh is.
___
Beeld: Crispin Yanisi
Concept, spel en tekst: Dorelia Schraven
Begeleiding: Valentina Tóth
Muziek: Robbe Embrechts
Theoretische mentor: Wannes Gyselinck
Eindregie: Manizja Kouhestani
Choreografie: Domien Huybrechts
Met speciale dank aan: Bardia Mohammad, Frederik Le Roy, Simon De Winne, Madonna Lenaert en de organisatie van het Amsterdams Kleinkunst Festival
Artistieke maar vooral emotionele ondersteuning: Melanie Barelds, Rinus Martha Chaerle, Milan Mitera, Gudrun Moreau, Anna De Graeve, Julius Schraven en de andere afstuderende KASK drama studenten
Extra speciale dank: alle mannen in mijn leven, zonder jullie was er geen voorstelling
Aujourd'hui, il n’est pas facile d’aimer les hommes. Il est encore plus difficile de s'en avouer à haute voix. Mais Dorelia le fait, dans le spectacle I LOVE ME(N). Avec le public, elle part à la recherche d’une authenticité radicale. Elle est audacieuse, curieuse et, oui, sexy aussi. Ce dernier point n’est pas le plus important, mais c’est vrai. Car Dorelia ne ment pas.
Attendez-vous à un spectacle qui veut aller au cœur de son amour pour l’Homme — pas un homme en particulier, mais l’archétype de l’Homme. Elle chante, danse, raconte et s’interroge sur ce que signifie désirer l’amour d’un homme. Et pourquoi elle a justement tellement besoin de cet amour.
« On ne naît pas femme, on le devient », écrivait Simone de Beauvoir en 1949. Que signifie être une femme, jouer une femme, et où s’estompe la frontière entre les deux ?
Dorelia s’inspire de grandes penseuses telles que De Beauvoir, Butler et Beyoncé pour aller au cœur des choses. Elle revient sur son passé et emmène le public, homme après homme, pas à pas, à travers les histoires qui l’ont façonnée pour devenir celle qu’elle incarne… euh, qu’elle est.
It’s not easy to love men these days. It’s even harder to admit it out loud. But Dorelia does just that, in the show I LOVE ME(N). Together with the audience, she sets out in search of radical authenticity. She’s bold, curious and, yes, sexy too. The last bit isn’t the most important thing, but it’s true. Because Dorelia doesn’t lie.
Expect a performance that seeks to get to the heart of her love for the Man — not one man, but the archetype of him. She sings, dances, narrates and questions what it means to yearn for a man’s love. And why she needs that love so desperately.
‘One is not born a woman, one becomes a woman,’ wrote Simone de Beauvoir in 1949. What does it mean to be a woman, to play a woman, and where does the line between the two blur?
Dorelia draws inspiration from great thinkers such as De Beauvoir, Butler and Beyoncé to get closer to the heart of the matter. She returns to her past and takes the audience with her, man by man, step by step, through the stories that have shaped her into who she plays… er, is.
Kijk & luister
