Dagklap 9: TAZ (s)telt aan u voor
3,2,1…GO! Vandaag tellen we niet enkel af bij TAZ, maar vooral op. Op de laatste drie dagen. Bij TAZ loopt de tijd niet naar een einde toe als een aftelklok, ze bouwt zich op in voorstellingen die blijven nazinderen en in gesprekken die blijven hangen. We zitten op dag 9, en elke dag telt dubbel. Niet om wat voorbij is, maar om wat zich heeft opgestapeld.
Laat ons even stilstaan bij al wie dit festival draagt. Een ode aan de bijna 500 medewerkers, aan de pennen van de Summerschool Kunstkritiek, aan iedereen die voor en achter de schermen hun tijd, inzet en zorg deelt. Zin om zelf nog iets moois van TAZ#2025 mee te pikken? Scroll verder en ontdek welke voorstellingen nog tickets hebben.
Summerschool Kunstkritiek
Recenseren: een vak apart. Vijf beginnende schrijvers waagden zich eraan tijdens de Summerschool Kunstkritiek, een samenwerking tussen rekto:verso en Etcetera. Drie dagen lang werden ze ondergedompeld in het festival, begeleid in het schrijven en uitgedaagd tot dialoog met jonge makers. Zij gaven hun blik op enkele voorstellingen van Jong Werk.
“The real nemesis, then, is the reality within which the artists operate; a public debate that, instead of facing the dark truths of its own perceptions and paradoxical expectations, is shaming the subject that dares to confront them.”
Lynn Gommes bij My Nemesis - LEES DE RECENSIE
“In Iran zijn mensen warm, in België koud. Met enkele clichématige typeringen plaatst Mola zich in de positie van buitenstaander en etaleert hij zijn blik op de Belgische cultuur.”
Sam Mechelmans bij I Love (And Hate) You Belgium - LEES DE RECENSIE
“Ceulebroeck slaagt erin om met een minimum aan decor de aftakelende wereld op te roepen.”
Marieke Missotten bij Gabyken - LEES DE RECENSIE
“HOUSEWARMING toont dat een combinatie van talent, speels vakmanschap en zelfrelativerende humor ook zonder kritisch vuurwerk kan boeien.”
Raphaël Vandeweyer bij HOUSEWARMING - LEES DE RECENSIE
“Via opflakkeringen van zachtheid, steun en liefde voor elkaar dringt het spel van deze acteurs wél tot het publiek door: in een harde wereld, of dit nu de kunstwereld is of niet, zijn verbinding en zorg van levensbelang om verder te gaan.”
Jonas Istace bij Rien ne va plus - LEES DE RECENSIE
Ode aan de bijna 500 helpende handen
Tijdens TAZ#2025 staan niet alleen de artiesten in de spotlights, ook onze medewerkers verdienen een daverend applaus. Met hun tomeloze inzet, warme glimlach en liefde voor het festival zorgen zij dag na dag voor een topeditie van TAZ.
“Voor mij is TAZ samenkomen en verbinden. Er heerst een toffe sfeer, met zeer veel andere lieve werknemers rond mij heen die zeer fijn zijn om mee samen te werken. Het is een familie.” - Kesey (16), Bar, vrijwilliger sinds twee jaar
“TAZ is een enorm boeiende organisatie die altijd maar uitbreidt. Ik denk niet dat ik daar zelf aan het hoofd zou willen staan om dat allemaal te moeten regelen. Er zijn zoveel locaties en ruimtes en het deint precies altijd maar uit.” - Rita (75), Onthaal, vrijwilliger sinds mensenheugenis
“Tijdens Theater Aan Zee is het voor mij Oostende op zijn best. Het is het moment dat ik met het meeste plezier vrienden uitnodig, want er is altijd van alles te doen. Met TAZ Youth is het jaar na jaar spannender om te zien hoe we blijven groeien en wat onze mogelijkheden zijn. Je leert nieuwe jongeren kennen uit andere disciplines om samen iets mee uit te bouwen. In de meest positieve zin 10 pittige, maar kleurrijke dagen.” - Eva (26), TAZ Youth, vrijwilliger sinds 3 jaar
“TAZ is een soort verbondenheid. Ik werk meestal met de nacht- en ochtendploeg en maakte hier al vrienden voor het leven. Mijn hart ligt hier. Ik heb al heel veel vrijwilligerswerk gedaan, maar dit zou ik nooit laten vallen.” - Chris (72), #Sfeerbeheer, vrijwilliger sinds 9 jaar
Koerkrabbel
In Café Koer spelen we Koerkrabbels! Bezoekers trekken een kaartje met daarop een typische TAZ-situatie en krijgen een paar minuten om die scène, zonder te veel woorden, op papier te zetten.
Vlot, spontaan en misschien heerlijk rommelig. De tekeningen worden gescand en verschijnen dagelijks hier als KoerKrabbels: flitsen van TAZ in lijnen en kleuren. Leuk!
“Een vuurtoren op een mooie plek”
Op een rustig tafelmoment bij Café Koer zetten vriendinnen Veronica (42), Suzanne (45) en Liesbeth (49) hun creativiteit aan het werk. Met stiften in de hand en de zon op hun rug kwamen drie vuurtorens tot stand.
Er vallen nog tickets te scoren!
Zin in nog meer TAZ? Voor volgende voorstellingen zijn nog tickets beschikbaar:
- Language: no broblem
- IKWILHETENIKWILHETNU! - ode aan de democratie - (première)
- 10 jaar Dans! Dichter! Dans!
- Moving Skin (7+)
- The Soft Layer
Uwase doet dromen
Uwase is aangespoeld uit het binnenland. Het bruist in de Brusselse muziekscène dus importeren we met plezier wat dromerige indiepop uit onze hoofdstad. Vanuit een zeer persoonlijke en intieme invalshoek ontwikkelt ze authentieke gigs die jij vanavond ook moet zien!
// WE GEVEN DE TIJD is een tijd- en zingevende TAZ-estafette.
Tien dagen lang beantwoordt elke dag één TAZ-ganger een vraag over tijdsbeleving voor, na of tijdens een TAZ-moment.
De eerste vraag komt van ons, daarna vult elke TAZant het ontwikkelde antwoord aan met een nieuwe vraag voor de volgende.
WE GEVEN DE TIJD vandaag aan Emiel om een antwoord te geven op de vraag van Cindy die ze gisteren stelde: "Als je de tijd had van 1 lied, hoe en waar en met wie zou je die tijd willen (her)beleven? En welk lied zou dat zijn?"
Bon, niet evident want het lied dat ik wil is The Wind Of Change van The Scorpions en ik wil dit beleven met jou. Enfin, niet per se met jou, Cindy. Howjanee, ik wil ook wel met jou als je dit leest want ik bedoel in feite de lezer van mijn antwoord. Kan dus iedereen zijn. Ik wil dus met andere woorden zeggen dat ik het volgende moment bij jou wil zijn om mijn antwoord effectief met jou uit te voeren, als je dit leest. Jij bent dit nu effectief aan het lezen dus ik wil het antwoord met jou beleven. Oké?
The Wind Of Change, een lied van de revolutie. Ik wil niet terug naar een historische revolutie met jou want zoals ooit eerder gezegd heeft het verleden zijn tijd gehad. Ik wil naar een moment in het nu met jou. Op één voorwaarde: je herbergt een vrije geest in jouw lichaam. Als dat zo is, dan lees je best snel verder want dit lied duurt maar een kleine vijf minuten en er is veel dat ik wil gedaan hebben met jou in een revolutie die nu zou moeten plaatsvinden. Start dus nu het nummer. NU.
We gaan eerst naar het Midden-Oosten en dringen met lekker en gezond TAZ-eten een tweestaten-oplossing op waarin sprookjesboeken nooit meer de inspiratie vormen van een wetboek zodat zowel radicale jihadi’s geen festival-gangers afknallen en maniakale zionisten geen genocides organiseren om een punt te maken. Dan gaan we direct door naar Washington waar we gezond verstand zodanig hard de strot van de pedofiele president en zijn misselijkmakende makkers duwen totdat er uit elk gat van hun wereldvreemde verdorven lichamen enkel feitelijke, wetenschappelijke informatie komt die de rest van de wereldbevolking effectief slimmer maakt. Mocht dat niet lukken – en die kans bestaat, dan laten we hen hun eigen kak fretten tot ze erin stikken, geen mooi beeld, maar we doen dat gewoon samen zodat we er zo snel mogelijk vanaf zijn. Dan organiseren we een klimaattop waar geen voorstellen in optie worden genomen, maar waar de lonen van alle politieke leiders volgens een door de middenklasse ontworpen klimaat-baremasysteem worden uitbetaald. Op die manier zou het klusje tegen het eind van dit nummer geregeld moeten zijn en kunnen we snel een zuiver luchtje scheppen. Zal nodig zijn want vervolgens wil ik samen met jou een kort, objectief en ongecensureerd gesprek hebben met Poetin en Zelensky dat zo meteen wereldwijd zal worden uitgezonden en uiteindelijk uitdraait in een grote groepsknuffel. Tijd zit er bijna op dus we roepen samen met Zwangere Guy heel luid “Fuck Filip De *****”, en dan valt de avond. We sluiten af op café Koer. We kijken elkaar aan, komen zachtjes dichter. De sfeer is veilig en zwoel, de pintjes fris en de mensen warm. We omhelzen elkaar en zonder het luidop uit te spreken nemen we elkaar mee naar de magie van dat ene moment op een glorieuze avond waar de kinderen van morgen wegdromen in de wind van verandering.
Dankjewel om erbij te zijn, zonder jou zou het niet gelukt zijn. Daarom mijn vraag. Stel je voor, over enkele jaren is de laatste editie van Theater aan Zee aangebroken, hoe ziet jouw laatste, en allerbeste editie van TAZ eruit?
Zonnige groetjes uit Oostende!
Emiel
Beeldschoon
