(J)ongezien X Cinema Canapé

Gecureerd door Linde Stevens en Gust Dhossche

Op 4 augustus om 19.30 uur neemt TAZYouth het scherm van FFO's Meet the Masters over. Op het buitenpodium in de Wonderwaai - waar ook (J)ongezien performances plaatsvinden - ontstaat voor één avond een gezellige openluchtcinema. Zo vloeien podium en film naadloos in elkaar over en versterken ze elkaar op dezelfde plek. Voor deze editie bundelt TAZYouth de krachten met Cinema Canapé, het filmplatform van Linde Stevens. Samen stellen ze een avond samen met acht kortfilms die jong talent en eigenzinnige verhalen centraal zetten. Cinema Canapé maakt deel uit van Canapé vzw, een Brusselse artist-run community waar makers ruimte krijgen voor experiment, ontmoeting en uitwisseling.

Tussen de films gaan we in gesprek met de makers, en ook het publiek is van harte welkom om mee te praten. Je hoeft niet de hele avond te blijven: kom langs wanneer het je past, nestel je in het park en laat je verrassen door een reeks bijzondere kortfilms.

PROGRAMMA

1. Where the Black Sand Burns (20 min) - Lore Loyens
Mateo woont in een klein dorp aan de rand van een vulkaankrater. Terwijl de vulkaan ontwaakt, ziet zijn geliefde Alejandra daarin een kans om de wereld buiten het dorp te ontdekken. Mateo wil net blijven. Wanneer alles dreigt uiteen te vallen, beseft hij dat er nergens nog een schuilplaats is – zelfs niet achter de vulkaan.

2. Skin Beneath Sand (5 min) - Katy Alberdingk Thijm
Op een warme zomerdag trekken Agnes en Elena samen naar het strand. De frisse zeewind legt langzaam de scherpe kantjes van hun hechte band bloot. In een stille strijd vervagen de grenzen tussen tederheid en agressie, jaloezie en bewondering, terwijl natuur en identiteit steeds meer in elkaar overvloeien.

3. Passage (12 min 14 sec) - Febe Achtergael
Een vrouw dwaalt door landschappen en steden, op zoek naar verbinding. Onderweg botst ze telkens opnieuw op de grenzen van haar omgeving én van de mensen die haar pad kruisen.

4. Trees and Other Birds (8 min 40 sec) - Emma Claire Sardoni
Billy en Pot leven in een zwart-witte wereld waarin natuur nauwelijks nog bestaat – hooguit als een herinnering uit Disneyfilms, Windows-schermbeveiligingen of betekenisloze gesprekken. Alleen hun fantasie kleurt nog. Een absurde, maar scherpe ode aan de manier waarop wij mensen de natuur proberen te verbeelden.

5. Destroy Me, Please (16 min 39 sec) - Flora Woudstra Hablé
Na een feestje in Amsterdam rijdt Ziyad, een Libanese migrant, 's nachts naar huis. Tijdens een tussenstop aan een tankstation ontvangt hij een mysterieuze voicemail van zijn vroegere beste vriend Ramy, die nog altijd in Libanon woont. Terwijl hij door het vervreemdende Nederlandse nachtlandschap rijdt, luistert hij naar het bericht en besluit hij uiteindelijk te antwoorden, waarbij hij zijn eigen eenzaamheid en wanhoop onder woorden brengt.

6. Last Night I Dreamt (11 min 46 sec) - Aurore Hazée
Last Night I Dreamt is een experimentele kortfilm die de kijker onderdompelt in een droomlandschap opgebouwd uit fragmenten van alledaagse geluiden, plekken en herinneringen. We volgen een dromer die door een vertrouwde maar gefragmenteerde wereld dwaalt. De film verkent gevoelens van vervreemding, isolatie en emotionele afstand. In collage-achtige omgevingen, opgebouwd uit echte locaties, archiefbeelden en onvolmaakte reconstructies, vloeien droom en werkelijkheid in elkaar over. Wanneer de droom oplost, blijven sporen achter in een gefragmenteerd landschap tussen herinnering en verbeelding.

7. No Address Found (9 min) - Jasmijn Kooijman, Georgina Snaddon, Sergio Ruiz Velasco & Romy Bou Nasr
Vertrekkend vanuit het hardnekkige discours rond de beruchte wijk Molenbeek in Brussel nodigen de makers je uit voor een wandeling door een lappendeken van plekken. In deze zwevende betonnen jungle maakt logica plaats voor verweven ruimtes en absurde kamers. De tocht volgt de redenering van wie een gebied als “slecht” bestempelt en het loskoppelt van zijn bredere context – want geen mens is een eiland.

8. Memory Palace, attempt #3 (23 min) - Arne Verschaeren
Een man probeert terug te keren naar een huis dat hij ooit zelf bouwde. Dit geheugenpaleis is een spookachtige structuur – een route die steeds opnieuw wordt bewandeld, tot lopen en herinneren samenvallen. Het vraagt onderhoud. Het vergeeft geen verwaarlozing. Diep binnenin, in een kamer aan het einde van een lange gang, wacht iets wat werd achtergelaten. Veranderd, waarschijnlijk. Nauwelijks nog leesbaar. Maar aanwezig, zoals alleen verloren dingen dat kunnen zijn