Laureaten

Jong Werk, poëzie, scenario ...

Lees hier het: Juryverslag Jong Theater, Jong Muziek en Poëziedebuutprijs

TAZ-KBC Jongtheaterprijs

... 10 000 euro, gewonnen door Khadija El Kharraz Alami met de voorstelling Nu ben ik Medea

"Khadija El Kharraz Alami verraste unaniem de jury met haar opvallende en onverbiddelijke theaterpersoonlijkheid. Ze is een jonge maakster die zich duidelijk thuisvoelt in de theaterzaal en deze op uiteenlopende manieren kan inzetten in haar vertelling. In een geïmproviseerde dialoog tussen Khadija als jonge Nederlandse met een Marokkaanse achtergrond en het antieke personage Medea, is het theater in de eerste plaats de plek voor een sterk ‘coming of age’ verhaal. Khadija wordt ook echt Medea, die alles om zich heen kapot schijnt te maken en toch alleen om onze liefde zoekt. Wie gelijkt op mij?, vraagt ze.

Evenzeer bakent ze de scène af als fictieve plek wanneer ze Medea ensceneert, en doorbreekt ze moeiteloos de vierde wand wanneer ze naar het publiek toestapt en een aantal interactieve experimenten uitvoert. In de confrontaties die ze dan opzoekt is ze genadeloos. In die zin maakt ze de theatrale situatie, waarin we ons samen bevinden, performer én publiek, zeer transparant, wat voor een jonge maker een uitdagend en fragiel gegeven is.

Met referenties naar cabaret of stand-­‐up, met kennis over het antieke repertoire en met trefzekerheid in haar gesprek met het publiek toont Khadija dat ze vele tradities en posities in het theater heeft geanalyseerd en zich eigen heeft gemaakt. Een erg veelbelovende jonge maakster, die de jury dan ook met volle overtuiging honoreert met de TAZ-­‐KBC Jongtheaterprijs!"

Jeugdjury van Mu-zee-um

... de kunst-educatieve organisatie in Oostende, koos eveneens voor Nu ben ik Medea van Khadija El Kharraz Alami!

Sabam Jongtheaterschrijfprijs

... een bekroning voor jonge theatermakers die zelf in de pen kruipen, 7 500 euro, gewonnen door Luanda Casella met de voorstelling Short of Lying

"In Short of Lying dissecteert Luanda Casella de leugen als narratieve tool bij uitstek met een spoken word performance die balanceert tussen stand-­‐up psychologie, wetenschappelijke TED talk en literaire vertelling. Via een ingenieus gecomponeerde tekst rond bluf, mystificatie en bullshit legt ze op slimme wijze de mechanieken van misleiding bloot.

Dit is een inhoudelijk en vormelijk bijzonder grondig uitgewerkt project, misschien wat overwerkt in die zin dat het nog weinig aan het toeval overlaat. Dat totaal in control willen zijn, staat volgens de jury de identificatie met de performer in de weg. Eenmaal van dat harnas ontdaan zal ze het publiek nog meer en beter kunnen bespelen maar hen ook haar kwetsbaarheid kunnen tonen. Casella experimenteert met complexe vertelstructuren en maakt haar ambitie als schrijfster met deze tekst helemaal waar. Op papier komt de kwaliteit van Short of Lying nog duidelijker naar voren. Daarom reikt de jury haar graag de Sabam Jongtheaterschrijfprijs uit."

TAZ-De Grote Post Residentieprijs voor Jong Theater

... gaat naar Oliver van Florian Myjer

Florian Myjer maakt met de voorstelling Oliver indruk als jonge schrijver, maker en speler. Hij brengt verschillende metiers op spannende wijze samen in een meeslepende voorstelling. Via een fictief verhaal over zichzelf als oudere, succesvolle maker, die als statement zijn zoon op een strenge, intellectuele Britse kostschool zet, levert hij een relevante en onderbouwde kritiek over opvoeding vandaag. Op amper 40 minuten tijd zien we Oliver ‘gemaakt’ worden volgens de idealen van zijn vader. Maar we zien ook hoe daarbij het menselijke contact en de hechtheid van het gezin verloren gaat, zodat

Oliver uiteindelijk vooral heel alleen is, en slechts met veel moeite uit zijn intellectuele cocon kan breken en contact leert maken met anderen.

Myjer geeft blijk van een sterk bewustzijn over dramaturgie en stoffeert zijn tekst met uitdagende referenties naar literatuur en theater. Als performer weet hij zonder moeite over te stappen van de ene plaats en tijd in de andere. Zijn spel is bijzonder ingeleefd en bespeelt diverse registers. Zo schakelt hij trefzeker van beheerst vertellen naar pamfletaire woede-­‐uitbarstingen, of van arrogant Nederlandstalig intellectualisme naar een hilarische, Engelstalige, Monty-­‐Python-­‐sketch.

Als jonge maker getuigt deze voorstelling van een opvallend goeie balans tussen vorm en inhoud. We zijn dan ook zeer benieuwd naar zijn verdere parcours en bieden hem graag een residentie aan in De Grote Post.


TAZ Jongmuziekprijs

... gewonnen door de jonge muziekband Vito

"De meest consistente band was Vito. Ze zijn jong en toch matuur. Het wordt een grote uitdaging om dit hoog niveau te kunnen vasthouden en nog overtreffen waarbij het een zoektocht zal zijn naar creatieve ‘angles’. Alles gaat nu schijnbaar wat gemakkelijk, maar onze persoonlijke lievelingssong ontsproot toen Vito zich zeer eenzaam voelde in Costa Rica. Ons advies is dan ook: blijf hard werken en met de voeten op de grond staan en blijf steeds op zoek naar inhoud, want het is die inhoud die je verhalende manier van songs wel of niet interessant maakt. Zijn Engelse uitspraak blijft een werkpunt en ondanks zijn charisma als frontman missen we nog meer projectie naar het publiek toe. Een klein puntje van kritiek voor de terechte winnaar van Jong Muziek."

TAZ-De Grote Post Residentieprijs voor Jong Muziek

... gaat naar Denali Wrench

"Deze groep bestaat uit een zanger, een gitarist en een laptop met backing tracks. Ze ontleende hun sound aan o.a. Homeshake, Yellow Days, King Krule en aanverwanten. Dat melancholische geluid met reverb op de gitaren, lome beats en een ijle maar catchy stem die wat in de muziek verdwijnt is heel goed te rijmen met zon, zee, strand. De backing tracks zijn in het ene nummer beter dan in het andere, het geheel klinkt ons nog onaf. Op een bepaald moment wordt je immuun voor de sound en de songs en zou je i.p.v. weg te dromen ook eens wakker geschud willen worden. Desondanks hoorden we een paar zeer sterke hitgevoelige nummers waardoor we geloven in het talent van frontman Julien Tanghe en daarom denken we dat de residentieprijs in de Grote Post met studiotijd deze groep verder vooruit kan helpen."

Poëziedebuutprijs Aan Zee

... gaat naar Simone Atangana Bekono.

"Hoe de eerste vonken zichtbaar waren"
Simone Atangana Bekono

Woede is zelden flatterend. En toch verdienen boze mensen mededogen. Want wie kwaad is, heeft iets te verliezen. En wie niet wil verliezen, wordt strijdvaardig.

Simone Atangana Bekono heeft iets te verliezen. Soms is ze kwaad en soms is ze moe van haar woede. Soms slaat haar verlies om in zelfhaat, soms slaat haar winst om in overmoed. Maar altijd is ze strijdvaardig.

De titel van haar debuut is in die zin misleidend bescheiden: hoe de eerste vonken zichtbaar waren. Het lijkt alsof alles nog druk bezig is te ontstaan: het vuur, het gevecht, het leven zelf, het begin van haar verhaal. Niets is minder waar: in de verte toont zich de rook van een debat dat volop woedt, maar nog moet overslaan op de aanpalende velden zodat niemand het langer kan ontkennen.

Bekono’s woede is precies en terecht. Ze schrijft over racisme en identiteit, over schuld en onrecht. Ze dicht in lyrische halen en halverwege haar bundel schrijft ze brieven. Daarin benoemt ze zowel de zwarte wateren waarin mensen de dood vinden als de discriminatie op een doordeweekse dag in Nederland. De trip waarop Simone Atangana Bekono je meeneemt, is precies zoals de cover van haar bundel: zwart, grimmig, surrealistisch, maar niet zonder hoop en licht. Haar poëzie is napalm voor de geest, het kleeft aan je gedachten.

Deze jonge vrouw heeft het, net als veel generatiegenoten en net als veel debutanten, over zichzelf. Toch slaagt ze erin om via het ‘ik’, het over de wereld te hebben en dat maakt haar tot een bijzondere stem. De lezer begrijpt dat niemand anders dit verhaal had kunnen vertellen, dat niemand anders dit debuut had kunnen schrijven, dan Simone Atangana Bekono.

De energie die Bekono hierdoor in haar gedichten en brieven legt, draagt het potentieel in zich dat je elke debutant toewenst. Het is precies wat we met deze Poëziedebuutprijs Aan Zee willen bekronen: de prikkelende belofte van meer. Het verlangen naar groei. Onstuimige energie die een nog vollere vorm zoekt. De wens om een stem luider te laten klinken. We geven de debuutprijs dan ook met overtuiging aan Simone Atangana Bekono, zodat de eerste vonken zichtbaar worden. Woede is zelden flatterend, maar in dit geval is ze ongelooflijk mooi.

Cross-over pitch VAF Scenario-atelier

... is voor het fictieproject "De hemel op driehoog" van Maren Merckx


Cross-over pitch deAuteurs Schrijversresidentie

... gaat naar Barbara Claes voor Jordy