Rond Rope - Saskia de Coster

Dagboek van Rope: dag 6 / Diary of Rope: day 6

Hallo,

Vandaag was er iemand bij ons die heeft geschreven wat ze zag. Ik zwijg nu even.

Rope.

Tien verdiepingen daalt hij af
Nee het zijn er minder
Hij zegt soms maar wat, zegt hij
Hij zag vier letters branden
Op de grond in het park

HALLO stond daar
Krijgt hij een goeiedag, dan is hij beleefd
En geeft er een terug
Rope zei dag, hij kwam
Hij zegt maar wat

Hij zal eerlijk zijn nu hij hier staat
Rope zag er mooier uit vanuit zijn raam
Nog ingepakt, onder plastiek,
Opgerold als een belofte

Wat zegt hij allemaal
Woorden zijn gevaarlijk
Straks zal hij ieder woord
Dat hij nu uitspreekt
Wikken en wegen
Hij had beter gezwegen
Enkel gekeken en gelegen

Zoals Rope
In de sofa van gras in het park onder zijn raam in de Nieuwe Stad in Oostende in de wereld
Hij gaat al dertig jaar naar de psychiater en die heeft gezegd die heeft gezegd
Ach ja wat

Hij is Stefaan Banaan
Hij klopt op zijn dikke buik en lacht
Hij wil niet op de foto staan
Want hij stoort de leegte door er te zijn
Hij wil op café niet praten
Want hij stoort met woorden
Hij wil zwijgen uit respect
Anders wordt het gesprek later
toch een lus om zijn nek

Hij mag van de dokter nooit meer werken
Of hij gaat aan de lopende band nadenken
En verdrinken in de zwarte poel
Die hij zelf graaft in zijn hoofd

Misschien kan Rope wel even
Een vierkant vormen
Om alles in te dammen
Hij heeft de woorden nog maar amper uitgesproken
Of daar ligt de blauwe Rope al
Vierkant aan zijn voeten
Het is een mirakel hier op aarde
Dat hij spreekt en gehoord wordt

En als hij vanuit zijn raam boven gaat kijken
Ziet hij onder zich in het park
Bovenop de vier letters van de dag
Een blauw bed om op te liggen
En rust te vinden

Hij droomt van een alleenstaand huis gevuld met rust
Een barbecue en muziek
Maar Rope is ook al iets

Rope lijkt wel een zwembad
Zie, wat zegt hij nu
Het was heerlijk, Rope
Nu is hij moe, tijd om dag te zeggen

De regen komt plots met bakken uit de lucht
Rope verandert in een dweil
Ook de wolken gehoorzamen hem voor een keer
Het is niet te geloven

Sorry dat ik zoveel domme dingen heb gezegd, prevelt hij
Alleen Rope kan het horen

- Saskia de Coster

Hello

Today someone was with us who wrote what she saw. I will now be silent for a moment.

Rope.



Ten floors he descends
No, there are fewer
Sometimes he just says whatever, he says
He saw four letters burning
On the ground in the park

HELLO it said
If he gets a good day, he is polite
And gives one back
Rope said hi, he came
He just says whatever

He will be honest standing here now
Rope looked nicer from his window
Still packed, under the plastic
Rolled up like a promise

What is it he’s saying
Words are dangerous
Every word he speaks now
Will soon have him
Tossing and turning
He should have kept shut
Should have just watched and lie still

Just like Rope
On the sofa made of grass in the park under his window in the Nieuwe Stad in Ostend in the world
For thirty years now he has been going to the psychiatrist and he said he said
Whatever

He is Stefaan Banaan
He taps his fat belly and laughs
Does not want to be on the picture
Because he intrudes the void by existing
Will not talk in the bar
Because he intrudes with his words
He wants to keep silent out of respect
Otherwise the conversation
Will be a noose round his neck

The doctor told him to never work again
Or he will never cease his thinking
Will be drowning in a black pool
That he dug in his own head


Maybe Rope could for a moment
Become a square
As to contain everything
He has barely spoken the words and
The blue Rope already lies there
Squarely at his feet
It is a miracle here on earth
That he speaks and is heard

And if he looks from his window way up high
He see down there in the park
On top of the four letters of that day
A blue bed to lie on
To find peace and quiet

He dreams of a detached house filled with rest
And barbeques and music
But Rope is already something

Rope looks like a swimming pool
See, what does he say now
It was lovely, Rope
Now he’s tired, time to say goodbye

The rain falls suddenly out of the sky
Rope turns into a mop
Even the clouds obey him every time
I can hardly believe

Sorry for saying so many dumb things, he mutters
Only Rope can hear him