Flessengeluk en mirakelkweek

Laatste dag van expo William Phlips

Vandaag, op de laatste dag van deze eenentwintigste festivaleditie, is er nog best veel te zien op TAZ. Wie nog twijfelt tussen een extra voorstelling of een concert, moet zeker ook de expositie van William Phlips in overweging nemen. Phlips stelt nieuw werk tentoon in galerie Beausite op de dijk en charmeert met po√ętische sculpturen en schilderachtige tekeningen onder de noemer Flessengeluk & mirakelkweek. Vandaag is de laatste dag, en bovendien viert de kunstenaar zijn verjaardag vanaf 14 uur. Hoera!

Wat is dat: flessengeluk?
“Naar het schijnt is dat het laatste beetje inhoud van een fles. Maar voor mij staat dat woord voor veel meer, hoor. Noem het een soort van gedachtengoed waar ik al een jaar of veertig mee rondloop, in de hoop dat ik dat gedachtengoed ooit ten volle tot zijn recht kan laten komen via mijn werk. Overigens heb ik de alcohol intussen al een tijdje weggelaten uit mijn leven: ik heb eerst afscheid genomen van mijn auto, daarna van mijn vriendin, daarna van de sigaretten en daarna van de alcohol, zowat twee jaar geleden. Dus neen, het woord ‘flessengeluk’ slaat zeker niet alleen op het onderste uit een fles.”

En waar slaat het woord ‘mirakelkweek’ op?
“Ook dat is een constante zoektocht in mijn leven. Kijk, ‘kweek’ is een ander woord voor cultuur, natuurlijk. Als in: iets dat je probeert te verzorgen, door het genoeg warmte en voldoende water te geven. Wel, als je dat goed volhoudt, ontstaan er soms kleine – of grote – mirakels. En als je dat systeem dan weer lang genoeg volhoudt op langere termijn, dan ontstaat er soms een paternoster van schone mirakeltjes. Mirakels waar ik uiteraard ook nieuwe kunstwerken bij reken. En wat is er nu mooier dan die met andere mensen te delen, vraag ik u.”

Dat is heel mooi inderdaad. Die mirakels komen ook in verschillende gedaanten, merk ik: als sculpturen, maar ook als tekeningen…
“Het komt zoals het komt. Het dunste lijntje kan een sculptuur zijn, en de dikste sculptuur kan een lijntje zijn, bij wijze van spreken. Ook hier aan zee heb ik al nieuw werk gemaakt, trouwens. Dat kan moeilijk anders: de zee is iedere dag zo verschillend, dat vraagt om een antwoord. Ik kan dus gewoon niet anders. Wie geïnteresseerd is in die nieuwe serie werken: vanaf 2 september stel ik tentoon in Ninove, in de Kantfabriek.”

Genoteerd. Maar eerst is er nog een festivaldag. Hoe kijk je terug op TAZ?
“We zijn vorige week dinsdag begonnen en het is een tiendaagse – elf dagen – met veel schone momenten geweest. Ik heb mensen teruggezien die ik soms al geen tien, twintig, dertig jaar meer gezien had. Iemand als Jan De Smet bijvoorbeeld. Die kwam plots binnen, na zoveel jaren, met een entourage. En ze zijn hier lang blijven hangen. Maar zo zijn er nog voorbeelden. Dus ja, ik kijk nu al tevreden terug. Als er nog enkele werken worden verkocht voor morgenavond, zal ik uiteraard nog tevredener zijn, want dan ben ik uit mijn kosten, ha. Maar hoe dan ook: het is mooi geweest. En zondag kies ik het… Hoe zeg je dat? (Denkt na) Wat is het tegenovergestelde van: het ruime sop kiezen?”

… Het nauwe sop kiezen?
“Goed geprobeerd. In ieder geval, dan trek ik landinwaarts. Heb ik al gezegd dat ik morgen ook jarig ben? Ik word 64. Vanaf 14 uur is er dus een verjaardagsfinissage. Bloemen en kransen graag. En iedereen in bikini. Het liefst in een exemplaar van Ann Salens. Ken je die? (Salens maakte furore in de jaren zestig met modeontwerpen in haak- en breiwerk, SH) Haar gechrochteerde bikini’s hingen op de grond na één zwembeurt.”

Gelukkige verjaardag alvast.

(Steven Heene)

VANDAAG IN BEAUSITE, OPEN VANAF 11U, FINISSAGE OM 14U. WWW.WILLIPS.BE