Een wolvenrap op eekhoorntjeselectro

Verslag 'Roodhapje' (+5)

Al negen dagen lang zoeken wij tevergeefs naar een rapper die Boudy ‘Brihang’ Verleye enigszins kan evenaren, sinds de Knokkenaar ons met verstomming sloeg tijdens de eerste Apéro-Poëzie. We hadden de hoop bijna opgegeven, toen we gisteren flaneerden door het familiepark.

En precies daar vonden we hem. In het familiepark, of all places. In Roodhapje van het poppentheater FroeFroe. En zijn naam klinkt u vast bekend in de konijnenoren: de Grote Boze Wolf (Gert Jochems). Zijn Wolvenrap is catchy, komisch en wat scabreus, zoals men kan verwachten van een wolf die in tijden geen rood vlees heeft gegeten. Roodhapje (Marianne Loots) en haar moeder (Annelore Stubbe) twerken tegen hem aan dat het niet mooi meer is. De backing vocals zijn twee zoetgevooisde eekhoorns (componisten Dienne en Nelle Bogaerts), die de voorstelling voortstuwen met stomende r&b- en electrobeats. 

Zo is Roodhapje een speelse adaptatie van het bekende sprookje, met talrijke twists die het verhaaltje dichter bij de tegenwoordige tijd brengen. De ouders van Roodhapje zijn gescheiden, de minnaar van haar mama is een bebaarde boswachter met een man bun, hoog opgetrokken sokken en sandalen, en het afsluitende dansje is gebaseerd op de dab-beweging. De vorm is vernuftig en vintage FroeFroe: scènes met de spelers gaan naadloos over in poppenkast met een klein irritant konijn en een gefrustreerde knuffelwolf. Later in het stuk volgen scènes met zowel spelers als poppen. Maar Roodhapje raakt nooit uit de flow. Dit muzikaal Gesamtkunstwerk is het perfecte slot van uw promenade door het familiepark. (Matthias Velle)

‘ROODHAPJE’: VANDAAG OM 11U EN 15U IN HET LEOPOLDPARK