Wannes Cappelle en BJO slaan de handen in elkaar!

Eergisteren was hij nog op huwelijksreis in IJsland, morgen krijgt hij het voltallige Brussels Jazz Orchestra achter zich. De verstilde luisterliedjes die Wannes Cappelle voor Het Zesde Metaal schreef, krijgen exclusief en eenmalig voor Theater Aan Zee een big band arrangement. Niet te missen dus.

Wie had het idee om jou aan het Brussels Jazz Orchestra te koppelen?

Wannes Cappelle: “Het idee komt van TAZ zelf, coördinator Luc Muylaert heeft mij gevraagd. Ik vond het een grote eer en heb onmiddellijk toegehapt. Het vreemde is dat ik het Brussels Jazz Orchestra vooraf niet kende. Ik ben dan ook een complete leek als het over jazz gaat. Nu ik de nieuwe arrangementen hoor, blijkt opnieuw dat het toch een nieuwe wereld is voor me. Daarom ben ik ook benieuwd naar hoe mensen die Het Zesde Metaal kennen, dit gaan ervaren.”

Het lijkt geen sinecure om van jouw ingetogen folkmuziek naar een orkestraal geluid te gaan. Welke aanpak zit er achter die omschakeling?

Cappelle: “Die verschilt van nummer tot nummer. De bezetting varieert van een kwartet en een octet tot de volledige big band. Ik geloof dat we er redelijk goed in slagen om voor voldoende afwisseling te zorgen. Gyuri Spies, de geluidsman van het Brussels Jazz Orchestra heeft de arrangementen gemaakt, zelf was ik er niet bij betrokken. Hij heeft de meest passende nummers uit onze cd Akkatemets gekozen, om ze dan volledig om te gooien. Dat levert - ook voor mij - vaak heel verrassende resultaten op. Sommige nummers lijken plots voor een big band geschreven, terwijl andere ook in hun nieuwe versie heel rustig blijven. Maar wees gerust: het zal een rustig optreden worden, geen revue.”

Welke rol heb jij binnen deze eenmalige samenwerking en hoe verschilt ze met die van frontman bij Het Zesde Metaal?

Cappelle: “Het is zoeken, zeker omdat ik zelf geen instrument in handen heb. Dat zou geen zin hebben, want iedereen binnen het orkest is honderd keer meer muzikant dan ik. Dat zie je ook als ze de partituur voor het eerst voor hun neus krijgen: ze spelen elke noot meteen feilloos mee. Terwijl ik die nummers geschreven heb en van binnen en buiten ken, maar mij eigenlijk nog het meeste moet aanpassen. De andere groepsleden van Het Zesde Metaal doen uiteindelijk niet mee, omdat het door de dubbele bezetting moeilijk bleek om ze allemaal in te passen. Dat scheelt natuurlijk ook: met hen speel ik al jaren samen en ben ik volledig vertrouwd, nu ben ik in grote mate afhankelijk van het orkest en de voorgeschreven arrangementen.”

In 2005 won je hier het Jong Muziek concours en sindsdien ben je nooit ver uit de buurt van TAZ.

Cappelle: “Zondag speel ik hier voor de vierde keer. In 2005 speelde ik zowel solo als met mijn toenmalige band. Het volgende jaar ben ik teruggekomen met de huidige bezetting van Het Zesde Metaal. Het minst prettig was de derde keer, toen we  hier onze cd-voorstelling gaven in het Stationsbuffet. Dat hebben we eigenlijk volledig aan onszelf te danken – we waren volledig op van de zenuwen. Dit jaar sta ik hier dus opnieuw, met toch wel het meest ambitieuze optreden tot nog toe. Zonder big band én symfonisch orkest raak ik hier niet meer boven (lacht). Het is altijd heel aangenaam spelen op Theater Aan Zee: mensen komen hier echt nog om te luisteren.”

(Jens D'Hondt)

zondag 1 augustus om 20u WANNES CAPPELLE & BRUSSELS JAZZ ORCHESTRA CAFÉ KOER

(TAZette)