De kunst van het afscheid nemen staat deze zomer centraal

Posted on April 26, 2018

Samen met publiek en kunstenaars gaat TAZ gedurende tien dagen op zoek naar de helende kracht van de kunst, naar nieuwe rituelen om afscheid te nemen, naar de plaats van sterven in onze samenleving, naar betrokkenheid en verbondenheid met anderen én naar de kunst van het liefhebben en het feesten. Balanceren langs beide zijden van de medaille, leven tussen eb en vloed. Ten volle opgaan in het hier en nu, de dag plukken en deze beleven alsof het de laatste dag is.

Op de openingsdag op 25 juli staat leven met de dood centraal

Om 14u klagen kunstenaars Eva Knibbe en Bart van de Woestijne de dood aan in het Vredegerecht. Zij beroepen zich daartoe op Artikel II-62 van de Europese grondwet: 'Eenieder heeft recht op leven.' In 2017 hebben ze ‘een rechtszaak tegen de dood aangespannen, die plaatsvond in het Paleis van Justitie in Amsterdam. Op TAZ klagen zij de dood opnieuw aan, dit keer binnen het Belgische rechtsysteem.

Openbaar aanklager Jean-Luc Cottyn zet persoonlijke getuigenissen om in een juridische aanklacht en Els Leenknecht zal optreden als advocate van de burgerlijke partijen. Ook de advocaat van de aangeklaagde – Walter van Steenbrugge - voert getuigen en deskundigen aan. Niemand weet wat de uitspraak zal zijn op zaterdag 4 augustus.

Terwijl de rechtszaak loopt, arriveert Rope op het strand van Oostende. Rope is een gigantisch touw dat door zijn groteske afmetingen geen functie meer heeft. Rope is op reis om zichzelf te hervormen. De boodschap is van een complexe duidelijkheid: doe iets met mij!

Om 17u30 beginnen de performers van Panic Fear of Standing Still aan hun vier en een half durend afscheidsritueel. Hun voetsporen doen onophoudelijk patronen en symbolen verschijnen en verdwijnen.

Om 19u trekt een woeste rouwstoet door de straten en pleinen van Oostende. DANSE MASSACRE! is een muzikale parade in de vorm van een anarchistische dadaïstische rouwstoet.

DANSE MASSACRE is een eerste samenwerking tussen KRANKLAND, het muzikaal-artistiek vehikel van componist/singer-songwriter Thomas Werbrouck, en The Ostend Street Orkestra (TOSO), het experimenteel en participatief orkest van sociaal-artistieke praktijk kleinVerhaal uit Oostende o.l.v. Bart Maris, Giovanni Barcella en Ilse Duyck. DANSE MASSACRE kadert binnen GoneWest, de culturele herdenking van WO I. (www.gonewest.be)

Om 21u30 bestijgt de 12-jarige Oostendse Nazilla Rahmati het podium op de vijver van het Leopoldpark. Schrijver en theatermaker Freek Mariën schreef een ode aan het leven die Nazilla vol overtuiging en levenslust in het park zal laten klinken.

Johannes Verschaeve, frontman van The Van Jets, en Boudy Verleye aka Brihang zetten deze toon muzikaal verder. Reeds een tijdje dansen Boudy en Johannes op afstand met elkaar. Boudy verving Johannes vorig jaar in het literatuurluik op TAZ. Dit jaar kruiste hun pad op Chambres d’O. Wederzijdse lofzang, maar tot nog toe zonder muzikale ontmoeting. Hun eerste dans wordt meteen de openingsdans voor TAZ2018. Een ritueel op zich, helemaal in de lijn van de thematiek van het festival. Zij openen de deuren van TAZ18.