Jong Muziek: En toen was er Statue

Ze kwamen uit Limburg, waren met zeven, stonden in een vijfhoek en speelden drie kwartier lang alles stuk. Statue speelt postrock, of psychedelica of noise, maar vooral hard en tegelijk melodieus, in blok én gedetailleerd, strak én improviserend. De beste band van TAZ 2011 bleek uiteindelijk die ene die nergens op het programma te vinden was. Jong Muziek programmator PJ Vervondel: “We zaten met een groot probleem omdat de Busker Boyz moesten afzeggen. Ik stond op het punt om de laatste dag gewoon weg te laten vallen. Uiteindelijk heb ik toch voorgesteld om het erop te wagen met Statue. Het mocht, en Statue kon, dus zijn we er maar voor gegaan.” Rockfotograaf Christophe Brysse 24 uur later, vlak na hun concert in Club Terminus: “Ik fotografeer al heel lang rockbands, minstens 3 à 4 avonden per week, en iets als dit heb ik nog nooit gehoord. Zonder meer een van de beste optredens die ik de laatste tien jaar gezien heb, en veruit het beste van deze TAZ. Eigenlijk hebben ze alles dat voor hen kwam volledig weggespoeld.” Zonde alleen dat de zaal maar halfvol was.

Meteen ook de rode draad door deze editie: het waren niet de volkstrekkers maar de underdogs die ons bijbleven. Het Turkse Baba Zula trok een koud Café Koer gaandeweg mee richting Istanboel, binnen BXL Minuit vielen veel mensen voor het Normandische guerrillatrio Gablé, dat het zonder drum maar mét indianenkreten deed. Eervolle vermeldingen en een bank vooruit, tot slot, voor de jonge talenten Reena Riot (zang), Maarten Lingier (piano) en Pieter Thys (gitaar).

(Jens D’Hondt/Arne De Wilde)