Blog Maud Vanhauwaert, zeechroniqueur TAZ#2011 ism Schrijverspodium

Geschreven door #TAZ

Maud Vanhauwaert schreef in opdracht van TAZ en het Schrijverspodium een tekst die volgend jaar in première zal gaan op TAZ.



Ik ben bang dat als ik schrijf dat als een personage een gele brilmontuur draagt

Het in principe ook een blauwe of een groene brilmontuur had kunnen zijn

 

Ik wil dat de voorstelling als een bekentenis klinkt

Dat elke zin zou kunnen voorafgegaan worden door

Ik moet iets bekennen

 

Ik wil niet politiek zijn, ook al sprak er mij een oude man aan die zei

Dat het land in frieten uiteen ligt

En de jonge kunstenaars prakken in  hun lauwe bruinige papjes

 

Ik wil geen naakt gebruiken

Ik wil mijn benen niet spreiden

Ik wil alleen dingen maken die mijn mama mooi vindt

 

Ik ben bang dat als ik een theatertekst schrijf

mensen zullen zeggen dat het in frieten uiteen valt

 

Ik wil schrijven over die middag

Toen ik op de dijk wandelde en  even op een bankje ging zitten om een kiezelsteen uit mijn schoen te halen en toen ik weer rechtveerde, zei een man, die blijkbaar al op het bankje zat, ik had hem nog niet opgemerkt: ‘je hebt een mooi hoofd’.  In mijn hele leven had ik weinig complimenten gekregen over mijn uiterlijk en als ik die kreeg klonken ze eerder troostend.  Hoewel ik dus niet van veel ervaring spreek, durf ik stellen dat ‘je hebt een mooi hoofd’ niet zo’n gangbaar compliment is.  Zijn opmerking moest wel iets over zichzelf vertellen, en  toen ik naar zijn kale hoofd keek, zag ik de knobbel. Dat is een gezwel, antwoordde de man op de vraag die ik niet stelde.  Wil je eens voelen. Zijn vraag klonk zo dwingend dat, nog voor ik er erg in had, mijn vingers het hoofdgezwel aanraakten van een vreemde man. De huid voelde strak gespannen aan.  Wees gerust, het is goedaardig. Ik had gedacht dat het hard zou zijn als een knikker, maar dat was het niet. Het gezwel was eerder meegaand.

 

Ik ben bang dat er een leegte in mij zit

Dat ik eigenlijk alleen met mijn mond open kan staan

Wachten tot er iemand een steentje in gooit

En de seconden telt

Tot het valt

 

Ik wil dat mijn tekst

over mijn droom vertelt

waarin ik met die man een kind kreeg. Het kind was een goedaardig knobbeltje, dat tussen onze flanken groeide, steeds meer zwol en zwol tot het zo groot werd dat het zich kon losscheuren en dat was het moment dat ik betreurde dat het niet kwaadaardig was. Dat het niet in mij en in de man was uitgezaaid.

 

Ik wil vertellen over  madame Blavatsky, die tijdens haar zomermaanden in Oostende verbleef.  Vroeger maakte zij kleren op bestelling. Haar neef werkte toen als scheefsofficier en bracht uit Engeland zakken wol voor haar mee. In die zakken zat wol in alle kleuren. De mensen die bij mevrouw Blavatsky een bestelling deden, konden zelf hun kleuren kiezen. Aan elk bolletje wol hing een etiket met daarop de naam van het schapenras waaruit de draad getrokken was. De Black Welsh Mountain, de Bluefaced Leicester, de Catlemilk Moorit, de Devon en Cornwall Longwool, …  Er was een type wol, die door bijna niemand van de klanten van madame Bavlatsky ooit werd gekozen. Een  vuilgrijze wol, afkomstig van het schaap de Oxford Down.  De draad van die bollen was dik en pluizig en het moest wel de structuur van de draad zijn die de klanten tegenhield, want het schaap zelf was, volgens mijn tante, best wel een aardig en vruchtbaar beest. 

 

Ik wil een bijrol voor de dikke stuurse jongen  die op de dijk marionetten struisvogels verkocht. De struisvogels waren heel elegant

 

Ik wil dat mijn tekst

Zorgvuldig is. Zorgvuldig  als de manier waarop ik ooit twee papieren oogjes plakte op mijn zelfgehaakte muisje en toen het alsnog een beetje scheel keek, het muisje eigenlijk nog echter leek

Zorgvuldig als de handleiding,  boven de lavabo in het gemeenschappelijke toilet in het gebouw  waar ik de hele week lang verbleef. de handleiding die beschrijft hoe je handen te wassen

 

1 maak je handen nat met water

2 gebruik genoeg zeep

3 wrijf handpalm tegen handpalm

4 wrijf met gekruiste vingers je rechterhandpalm over je linkerhandrug en omgekeerd

5 wrijf handpalm tegen handpalm met gekruiste vingers

6 wrijf met de achterkant van je vingers tegen je handpalmen

7 maak cirkels met je linkerduim en je rechterhand en omgekeerd

8 maak cirkels met je vingers over je handpalm en handrug

9 spoel je handen af met water

10 droog je handen

11 draai de kraan toe met een doekje

12 jouw handen zijn nu proper

 

Website Schrijverspodium

Webblog Maud Vanhauwaert op het Schrijverspodium

 


06/08/2011

TAGS



Bookmark and Share




Terug naar het overzicht



Reacties




Plaats een reactie

Naam:
E-mail:
 
 
Onthoud mijn gegevens